184كمال استفاده را در جهت تربيت شاگرد و استحكام و گسترش تشيّع و انقلاب فرهنگى نمود.
آنچه از اخبار و آثار در علوم دين و تفسير و احكام از آن حضرت روايت شده است گوياى تسلط ايشان بر علوم اولين و آخرين است.
از محمد بن مسلم روايت شده است كه هر امر مشكلى را از امام باقر عليه السلام سؤال مىكردم تا آن كه سىهزار حديث از ايشان پرسيدم.
يكى از غلامان آن حضرت مىگويد: روزى در خدمت آن حضرت به مكه رفتيم، چون آن حضرت داخل مسجد الحرام شد و نگاهش به كعبه افتاد و گريست، به طورى كه صداى مباركش در ميان مسجد بلند شد، عرض كردم: پدر و مادرم به فداى تو، مردم شما را به اين حال نگاه مىكنند، خوب است صداى خود را پايين بياوريد. حضرت فرمود: «واى بر تو، چرا گريه نكنم در حالى كه اميد است خداوند به خاطر گريستن من نظر رحمتى بر من كند و فردا نزد او رستگار باشم.»
سرانجام آن حضرت پس از نوزده سال امامت، در سال صدو چهارده هجرى به دستور هشام بن عبدالملك مروان مسموم شد و در قبرستان بقيع دفن گرديد.