متن کتاب سرزمین یادها ونشانه ها - جلد 1 - صفحه 179

(11 تا 191)

179

دَحْو الأرض

بيست و پنجم ماه ذى قعده روز «دَحْو الأرض»؛ يعنى گسترده شدن زمين است، روزى كه رحمت خدا در آن منتشر شده است. اين روز يكى از روزهاى بسيار شريف است و عبادت در آن اجر و ثواب بسيارى دارد و در تمام سال يكى از چهار روزى است كه روزۀ آن ممتاز و معادل روزۀ هفتاد سال است.

امام باقر عليه السلام فرمود: «آن گاه كه خداوند اراده كرد زمين را خلق كند، باد را دستور داد تا بر آب وزيد و موجى ايجاد شد، موج ها كف كردند و كف ها در محل كعبه چون كوه جمع شدند، سپس زمين را از زير آن گسترانيد.» ¹امام صادق عليه السلام نيز فرمود: «خداوند زمين را از زير كعبه

1) - «لمّا أراد اللّٰه عزّوجلّ أن يخلق الأرض أمر الرّياح فضربن وجه الماء حتى صار موجاً، ثم أزبد فصار زبداً واحداً، فجمعه في موضع البيت، ثم جعله جبلاً من زبد، ثم دحى الأرض من تحته...» (كافى 4 : 190).

مشخصات کتاب

سرزمین یادها ونشانه هاجلد:1نویسنده:فرقانی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1387

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1