243 در ماتم حضرت رقيه عليها السلام

در شرارستان هجر

انتظارم كُشت تا بابا به فريادم رسيد

بى خبر از ديگران تنها به فريادم رسيد

از فراز نى نظر مى‌كرد بر حالم ولى

فرصتى تا يافت در اينجا به‌فريادم رسيد

روز بى آبى به دشت كربلا مانند گل

از عطش مى‌سوختم سقّا به فريادم رسيد

آن شبى كز ناقۀ عريان فتادم روى خاك

مانده بودم بى معين، زهرا به فريادم رسيد

لحظه‌اى كز راه ماندم، بر رخم سيلى زِ كين

خصم مى‌زد، زينب كبرىٰ به فريادم رسيد

در شرارستان هجر افتاد «ياسر» تا كه دل

ديده‌ام دريا شد و دريا به فريادم رسيد