227

قلب شكسته

گل شد خزان ز شام، اى واى امان ز شام

آه و فغان ز شام، اى واى امان ز شام

يارم نبوده كس ديدم به هر نفس

زخم زبان ز شام، اى واى امان ز شام

روىِ ز اشك رنگ، زخم زبان و سنگ

دارم نشان ز شام، اى واى امان ز شام

يك جان و صد بلا، گرديده از جفا

قامت كمان ز شام، اى واى امان ز شام

زان شهر پُر ستم، دارم هنوز هم

آتش به‌جان ز شام، اى واى امان ز شام

ويرانه منزلم، هم چشم و هم دلم

شد خون فشان ز شام، اى واى امان ز شام

يك رأس وطشت زر، طفلان خون‌جگر

اين غم بخوان زشام، اى واى امان ز شام

از بعد كربلا، ظلمى كه شد به ما

باشد عيان زشام، اى واى امان ز شام