62
إماماً» نمودارى از اهتمام آن بزرگوار بر حفظ ياد ابن مظعون بعنوان «سلف صالح» و نمونهاى از ياوران با وفاى آن حضرت كه بايد براى همه انسانها در طول قرنها به صورت الگوى زهد و تقوا و مبارزه و استقامت باقى بماند.همانگونه كه قبر او بايد به وسيلۀ علامتى مشخص و اثرى پايدار و بعنوان سمبلى گويا از اين حقايق حفظ شود.
و باز انتقال پيكر ابراهيم از محلۀ بنى مازن به داخل مدينه با آن تشريفات و به وسيله امير مؤمنان عليه السلام با دستور رسول خدا صلى الله عليه و آله و اجراى مراسم تغسيل و تكفين و تشييع و تدفين وى با نظارت مستقيم آن حضرت و نصب كردن سنگ و ريختن آب بر قبر او،همه حاكى از علاقۀ پيامبر صلى الله عليه و آله بر حفظ و ابقاى قبر ابراهيم و جلب توجه مسلمانان به سوى آن بوده است.
رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور داد جسد اين طفل شانزده ماهه،به بقيع منتقل شود در صورتى كه صحابۀ آن حضرت فكر مىكردند پيكر او را در گورستان عمومى بنى مازن در خارج شهر و يا طبق فرهنگ آن روز و شرايط سنى ابراهيم،در گوشۀ باغى و يا در زير درخت خرمايى به خاك بسپارند ولى رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«الحقوه بسلفنا الصالح عثمان بن مظعون.»
آرى او بايد در بقيع و در گورستان رسمى شهر مدينه،كه در آينده پيكر هزاران نفر از صحابه و ياران پيامبر و شخصيتهاى علمى و محدثان و قاريان و تاريخ سازان را در آغوش خواهد گرفت،دفن شود تا ياد او در خاطرهها زنده و اثر قبر او در مرئى و منظر مسلمانان باقى بماند.
و اين است شريعت و قانون رسول خدا صلى الله عليه و آله و سنت آن حضرت در مورد فرزند شانزده ماههاش ابراهيم و در مورد يكى از يارانش به نام ابن مظعون.
پيروى مسلمانان از سنت رسول خدا صلى الله عليه و آله
مسلمانان هم بر اين اساس و به پيروى از اين سنت،از قرنهاى اوّل اسلام براى حفظ ياد و آثار بزرگان دين و شخصيتهاى مذهبى بر حفظ قبور آنان همت گماشتند و با اين درك و بينش كه رسول خدا همانگونه كه در موضوع كسوف و گرفتگى آفتاب در روز