1) لبيب البتنونى،الرحلة الحجازيه،ص 95

2) همان.

3) تذكرة الخواص،ص 7،ابن ابى‌الحديد:پيامبر سخت گريست و دستور دفن و كفن به على داد،ابن ابى‌الحديد،ج14،ص74؛ابن سعد از واقدى جريان فوت را نقل كرده و مى‌گويد:پيامبر به شدّت گريست.عباس گفت:اى رسول خدا تو به او اميدوار هستى؟ فرمود:آرى،به خدا من به او اميدوارم،«وجَعَلَ رَسُولُ اللّٰهِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ أيّاماً لاٰ يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ»،تذكرة الخواص،ص8 و يعقوبى حضور رسول‌خدا بر بالين او،بعد از فوت وى،نقل كرده و مى‌گويد:وقتى به رسول خدا گفته شد ابوطالب مرد،در قلبش سنگين آمد و بر او به شدّت جزع كرد. آنگاه داخل شد و سمت راست پيشانيش را چهار بار مسح كرد آنگاه طرف چپ پيشانى را نيز سه بار مسح كرد و گفت:«يا عمّ رَبَّيْت صغيراً،وَكَفَّلْتَ يتيماً،وَ نَصَرَتَ كبيراً،فجَزاكَ اللّٰهُ عنّي خيراً»او به همراه جنازه از جلو مى‌رفت و مى‌فرمود: «وَصَلَتْكَ رَحمٌ وَ جُزِيتَ خَيرا»و نيز فرمود«اجتمعَتْ علىٰ هذه الأمّة في هذهِ الأيّام مصيبتان لا أدري بأيِّهِما أنا أشدّ جَزَعاً»تاريخ يعقوبى ج2 ص 35 را ببينيد. امام صادق فرمود:«لَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو طَالِبٍ نَزَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اخْرُجْ مِنْ مَكَّةَ فَلَيْسَ لَكَ فِيهَا نَاصِرٌ وَ ثَارَتْ قُرَيْشٌ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَخَرَجَ هَارِباً حَتَّى جَاءَ إِلَى جَبَلٍ بِمَكَّةَ يُقَالُ لَهُ الْحَجُونُ فَصَارَ إِلَيْهِ».اصول كافى،كتاب الحجة،ص 342

4) اقرّ بالنبي وبما جاء به و دفع إليه الوصايا و مات من يومه،اصول كافى.الحجه ص333