231
درس پنجاه و يكم:صفا و مروه
سيد على قاضى عسكر
صفا و مروه در لغت
«صفا»در لغت به معناى سنگ سخت و صافى است كه با خاك و شن مخلوط نباشد.
طريحى در بارۀ مروه نيز گفته است:«مَرْو»،سنگ سفيد برق‌دار 1را گويند كه با آن آتش روشن مى‌كنند،مفرد آن«مَرْوَه»است و بدين سان«مروه»را در مكه،مروه ناميده‌اند. 2
صفا و مروه،نام دو كوهى بوده است كه در ضلع شرقى مسجدالحرام در محلى به نام مسعى و با فاصله‌اى حدود 395 متر رو در روى يكديگر قرار گرفته‌اند.
هم اكنون از كوه صفا بخشى باقى مانده و بخش باقيماندۀ كوه مروه در سال 1374 شمسى (1416 ق) به منظور توسعه محدودۀ مسعىٰ برداشته شد و بدين ترتيب سعى كنندگان،در محل سابق كوه مروه دور مى‌زنند.