228و زمان قيامت سؤالات خود را در حجر اسماعيل در حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مطرح ساختند كه بدنبال آن با مدتى تأخير،سورۀ كهف در رابطه با سه سؤال اولى و آيه 187 از سورۀ اعراف در مورد سؤال دربارۀ«زمان قيامت»نازل شد. 1
د-درخواست شقّ القمر از پيامبر صلى الله عليه و آله
فقيه محدث،قطب الدين راوندى مى‌نويسد:
شبى رسول خدا صلى الله عليه و آله در حجر اسماعيل نشسته بود،قريش نيز در محفلى مشغول سخن پراكنى بودند،در اين هنگام يكى از آنان گفت:ماجراى محمد صلى الله عليه و آله ما را بيچاره و وامانده ساخته است،ما نمى‌دانيم دربارۀ او چه بگوييم!
يكى از آنان پيشنهاد خود را اينگونه مطرح ساخت:بياييد هم اكنون همۀ ما از جاى خود برخيزيم و به نزد وى برويم و از او بخواهيم براى اثبات ادعاى خود،نشانه‌اى از آسمان بياورد،چرا كه سحر او در آسمان تأثير ندارد!
اين پيشنهاد پذيرفته شد و همگان به طرف رسول خدا صلى الله عليه و آله در حجر اسماعيل براه افتادند و پس از رسيدن،خواستۀ خود را مطرح ساختند.
پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه به سمت ماه اشاره مى‌كرد،گفت:آيا اين ماه را كه در اين شب چهاردهم تمام آن روشن است،مى‌بينيد؟
گفتند:بلى.
پرسيد:آيا دوست داريد كه آن نشانۀ درخواستى‌تان در اين ماه صورت پذيرد؟
گفتند:پيشنهاد بسيار خوبى است.
رسول خدا صلى الله عليه و آله با انگشت خود اشاره كرد،و ماه دو نيم شد و همۀ آنان اين واقعه را به خوبى مشاهده كردند،پس از آن ايشان خواهان به هم چسبيده شدن ماه شدند، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله بار ديگر اشاره كرد و ماه صورت اوليۀ خود را بازيافت.مشركين سياه دل به جاى آن كه ايمان بياورند و دست از لجاجت خود بردارند،گفتند:سحر محمد در آسمان