128آرى،خداوند مكه را برگزيد تا مقرّ خانۀ محترم او باشد و رسالت آسمانى از آنجا نشأت گيرد؛زيرا مكه مركز دايره است و چنين موقعيتى ايجاب مى‌كند كه كانون دعوتى باشد كه همۀ جهان را در برگيرد و با همۀ ملّتها سخن بگويد و آن دعوت خاتم انبيا است كه براى عموم بشريت مبعوث شده است.
مكه سرچشمۀ فيوضات براى تشنه‌كامان حقيقت و كعبۀ علم هدايت براى سالكان الى‌اللّٰه است.علاوه بر اين،آنها كه به يك آيين جهانشمول عقيده دارند،بايد يك مركز همگانى وجود داشته باشد تا از دور و نزديك در آن مركز گرد آيند و مسائل دينى،علمى، عملى و مشكلات اجتماعى،سياسى،اقتصادى و نظامى خود را مطرح كنند و براى صيانت از تهاجم بيگانگان،به مشورت و تبادل نظر و تشريك مساعى بپردازند.
به همين دليل است كه خداوند سبحان كعبه را مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً ناميد.«مثابه» يعنى«مرجع و ملجأ»و جايى كه مردم بدان پناه برند و بدانجا باز گشت كنند و در پرتو حريم امن آن به مصالح خود بينديشند.
ميقات زمانى و مكانى حج:
يكى از مسائل شايان ذكر در مباحث اجتماعى-سياسى حج،نقش محورى زمان و مكان در تكوين و تشكيل امت واحد اسلامى است.از لحاظ مكانى چنانكه ديديم مكه و كعبه مركز عالم و محور ربع مسكون است،اما از لحاظ زمانى،ماه‌ها و روزهايى براى مراسم عبادى-سياسى حج برگزيده شد كه تابع تقويم‌هاى سنتى و محلى كشورها نيست،بلكه ماه‌ها و روزهاى قمرى ملاك عمل است كه چون با گردش ماه و سيرقمر تعيين مى‌شود،محاسبۀ آن سهل‌تر و روزها و شبهاى آن براى همگان ملموس‌تر است.
اصولاً در همۀ احكام و شرايع كه قيد«زمانى»دارد؛مانند روزه،حج،محاسبات مالى،سنّ تكليف،عِدّه و غيره،همين ماه و سال قمرى به رسميت شناخته شده و ملاك عمل قرار مى‌گيرد: