396و در انتظار فرصت مناسب نشست.
در گرما گرم نبرد ناگهان حَمزه،در اثر لغزشى به پشت بر زمين افتاد و زره از روى شكم او كنار رفت و سفيدى بدنش نمايان شد،«وحشى»فرصت را مناسب ديد و محكم نيزۀ خود را به طرف او پرتاب نمود؛اصابت نيزه به طورى بود كه از آن طرف بدن حمزه بيرون آمد.
حمزه سعى كرد با همين حال به طرف وحشى حمله كند،اما شدت ضربه بقدرى بود كه توان او را بُريد.
و سر انجام حمزه،پس از اين كه يك تنه،سى و يك نفر از سپاه كفر رابه درك واصل كرده بود، 1با دهان روزه به شهادت رسيد.
آنها وقتى از به شهادت رسيدن حمزه با خبر شدند،به جنايت فجيع ديگرى هم دست زدند؛براى تشفى خود در انتقام گيرى از سپاه اسلام،بدن او را مثله كردند و«هند» همسر ابوسفيان،جگر او را به دندان گرفت،اما نتوانست بخورد.
پيامبر با شنيدن خبر قتل حمزه،بسيار متأثر شد،پيكر او را رو به قبله گذاشت و سخت بر او گريست. 2اولين شهيدى كه بر او نماز گزارد،حمزه بود و پس از او هر شهيد ديگرى را كه آوردند،همراه با جنازۀ حمزه بر او نماز گزارد و بدين ترتيب،هفتاد بار بر بدن حمزه نماز خوانده شد.
همۀ شهداى احد با خون خود و بدون غسل و كفن دفن شدند،بجز حمزه كه در پارچه‌اى پشمى كه قد او را نمى‌پوشاند دفن شد و پيامبر گياهى خوشبو را در بالاى سر و پايين پاى او قرار داد. 3
براى‌دفن،هردوشهيد راباهم‌دريك‌قبر مى‌گذاشتند،حمزه،كه ازسوى رسول‌خدا صلى الله عليه و آله «سيدالشهدا»لقب گرفت،با فرزند خواهرش«عبداللّٰه بن جَحْش»دفن شدند.
هنگامى كه سپاه اسلام وارد مدينه شد،از همۀ خانه‌ها صداى ناله و شيون در سوگ