389يك سال پس از جنگ بدر،غزوۀ احد با هدف مقابله با مشركانى كه براى انتقام‌گيرى از مسلمانان و جبران شكست بدر به سمت مدينه آمده بودند آغاز گرديد.

حمزه و برخى ديگر از مسلمانان سلحشور،معتقد به جنگ برون‌شهرى بودند،حمزه به رسول خدا عرض كرد:

«سوگند به آن كه قرآن را بر تو فرستاد امروز دست به غذا نخواهم برد،مگر آنكه بيرون مدينه با شمشير خود بر دشمن بتازم!» ¹

حضرت حمزه از معدود قهرمانانى بود كه در جنگ،نشان بر خود مى‌نهاد و بدين وسيله خود را به دوست و دشمن معرفى مى‌كرد. ²او نمونه‌اى از شجاعت و دليرى در ميدان نبرد بود.خود را به اعماق صفوف دشمن مى‌زد و با دشمن درگير مى‌شد.از قدرت بازوى برجسته‌اى بهره‌مند بود.در احد با دو شمشير پيش رسول خدا مى‌جنگيد و مى‌گفت:«من شير خدا هستم!» ³

شهادت

در احد،به هنگام تهاجم دشمن،وفادار و ثابت‌قدم از رسول خدا دفاع مى‌كرد و توانست سى مشرك جنگجو را به هلاكت برساند.يكى از مشركان به نام«وحشى»،زير درختى در كمين آن سردار دلاور نشسته بود،حمزه او را ديد و آهنگ او كرد.يكى از دشمنان راه را بر او بست،حمزه به او حمله كرد و وى را به قتل رساند.سپس با شتاب به سوى وحشى خيز برداشت ولى پايش در گِل لغزيد و به زمين افتاد.در اين هنگام وحشى زوبين به سويش انداخت... ⁴و بدين ترتيب آن بزرگوار پس از عمرى جهاد در راه خدا و