368پس از بيان زيارت حرم،ائمۀ بقيع و نثار فاتحه بر قبور علما كه در كنار اين حرم مطهر واقع بودند،مى‌گويد:«از آنجا به بيت‌الأحزان رفتم و از آنجا به زيارت حليمۀ سعديه...» 1
بيت‌الأحزان در آستانۀ تخريب
تا اينجا همراه با تاريخ بيت‌الأحزان از بدو پيدايش آن،تا اواخر قرن سيزده (1292)، قرن به قرن حركت نموديم.اينك در قرن چهاردهم هجرى و در آستانۀ تخريب بيت‌الأحزان كه در سال 1344ه.واقع گرديده است قرار گرفته‌ايم.در اين برهۀ محدود و مدت كمتر از نيم قرن،از ميان ميليونها زائر بيت‌الأحزان،تعدادى از علماى برجسته و نويسندگان را مى‌بينيم كه در تأليفات خود از بيت‌الأحزان سخن به ميان آورده و از اين بناى تاريخى و اثر فراموش نشدنى ياد نموده‌اند،از جمله:
1-ابراهيم رفعت پاشا: 2نويسنده و اميرالحاج مصرى است كه براى آخرين بار در سال1325ه.بقيع را زيارت كرده و مشاهدات خود را دربارۀ بيت‌الأحزان چنين نقل مى‌كند:
«و هناك قبة تسمّى قبة الحزن يقال:أنها في البيت الذي آوت إليه فاطمة بنت النبي صلى الله عليه و آله والتزمت الحزن فيه بعد وفات أبيها رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله،و كان فى‌البقيع قباب كثيرة هدمها الوهابيون». 3
«در بقيع،گنبد ديگرى نيز وجود دارد كه «قبة الحزن» ناميده مى‌شود و مى‌گويند كه اين گنبد در بالاى همان محل ساخته شده است كه فاطمه عليها السلام پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله بدانجا مى‌آمده و حزن و اندوه خود را ابراز مى‌نموده است،سپس‌مى‌گويد دربقيع گنبدهاى‌زيادى‌بود كه وهابى‌ها از بين برده‌اند.»