299فاطمه مادر حسن و حسين است كه سروران جوانان بهشتند (يا امّ‌الحسن والحسين سيّدي شباب اهل الجنّة).

فاطمه بانوى راست پيشه و كشته شده در راه حق است (الصّديقة الشّهيدة).

فاطمه بانويى كه مرضىّ خداست و او نيز از خداوند خشنود است (الرضيّة والمرضيّة).

فاطمه بانويى فاضله و پرورش يافته در دامان پاك است (الفاضلة الزكيّة).

فاطمه حورى انسانى است (الحوراء الإنسيّة).

فاطمه بانوى باتقوا و نظيف و پاك سرشت است (التقيّة النقيّة).

فاطمه بانوى دانشمند و هم‌كلام با فرشته يا داناى به الهام خدا است (المحدّثة العليمه).

فاطمه بانوى ستمديده‌اى است‌كه حقش را به زور گرفته‌اند (المظلومة المغصوبة).

فاطمه مظلومۀ آزرده است (المضطهدة المقهورة).

فاطمه پارۀ تن پيغمبر و جان او است (بضعة منه و روحه).

فاطمه بانوى معصوم از گناه و اشتباه است (المعصومة).

فاطمه كسى است‌كه پهلويش به خاطر اسلام شكسته شد (المكسورة ضلعها).

فاطمه كسى است كه شوهر مظلومى چون على عليه السلام دارد (المظلوم بعلها).

فاطمه كسى است كه فرزندش كشته شدۀ راه حق است (المقتول ولدها).

فاطمه جگرگوشۀ پيغمبر است (فلذة كبده).

فاطمه بانوى ملازم با ورع و زهد است (حليفة الورع والزّهد).

فاطمه سيب باغ فردوس است (و تفاحة الفردوس). ¹