228

درس بيست و يكم:ذكر خدا و زيارت اولياء اللّٰه

عباس كوثرى

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ . ¹

« [منبع نور و هدايت] در خانه‌هايى است كه خدا والايى آن را رخصت داده و در آن نام خدا ذكر شود.همانها كه در آن،«مردان الهى»صبح و شام،تسبيح و تنزيه ذات پاك او كنند.»

زيارتگاهها،پايگاه‌هاى ياد و رمز دلدادگى به حضرت احدّيت است.زائر در جاى جاى« مشاهد مشرّفه »خود را با ذكر الهى همراه مى‌سازد و دل و جانش را با آن طراوت و شادابى مى‌بخشد.قرآن كريم،هنگامى كه از حج سخن به ميان مى‌آورد،ياد خدا را هدف اصلى آن معرفى مى‌كند و مى‌فرمايد:

لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِي أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ...؛ ²«تا منافع بسياربراى خود فراهم آورند و در روزهايى شناخته شده،نام خدا را ياد كنند.»