527كرده، سندى زنده پيرامون موضوع خلافت به يادگار بگذارد.
از اين جهت، روزى كه سران صحابه براى عيادت آمده بودند، كمى سر به زير افكند و مقدارى فكر كرد؛ سپس رو به آنان نمود و فرمود كاغذ و دواتى براى من بياوريد تا براى شما چيزى بنويسم! كه پس از آن گمراه نشويد. 1 در اين لحظه، خليفۀ دوم سكوت مجلس را شكست و گفت: بيمارى بر پيامبر صلى الله عليه و آله غلبه كرده، قرآن پيش شما است، كتاب آسمانى ما را كافى است.
نظر خليفه مورد گفتگو قرار گرفت. گروهى با وى مخالفت كرده گفتند حتماً بايد دستور پيامبر صلى الله عليه و آله اجرا گردد.
برويد قلم و كاغذى بياوريد تا آنچه مورد نظر او است، نوشته شود، و برخى جانب خليفه را گرفتند و از آوردن قلم و دوات جلوگيرى كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله ، از اختلاف و سخنان جسارت‌آميز آنان سخت ناراحت شد و گفت برخيزيد و خانه را ترك كنيد.
ابن عباس، پس از نقل اين واقعه مى‌گويد: بزرگترين مصيبت براى اسلام اين بود كه اختلاف و مجادلۀ گروهى از صحابه، مانع از آن شد كه پيامبر صلى الله عليه و آله نامۀ مورد نظر خود را بنويسد. 2
هدف از نامه چه بود؟!
ممكن است سؤال شود: نامه‌اى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواست بنويسد پيرامون چه موضوعى بوده است؟ پاسخ اين سؤال روشن است، زيرا هدف پيامبر صلى الله عليه و آله ، چيزى جز تحكيم وصايت و خلافت امير مؤمنان، و لزوم پيروى از اهل بيت خود نبود و اين مطلب از ملاحظۀ حديث «ثقلين»، كه مورد اتفاق جامعۀ محدثان از اهل تسنن و شيعه است؛ به دست مى‌آيد. زيرا دربارۀ نامه‌اى كه مى‌خواست بنويسد، چنين