514
بدارند دشمن دار. خدايا! ياران على را يارى كن، دشمنان على را خوار و ذليل نما، و او را محور حق قرار بده.»
واقعۀ غدير، ابدى و جاودانى است
ارادۀ حكيمانۀ خداوند بر اين تعلق گرفته است كه واقعۀ تاريخى غدير، در تمام قرون و اعصار به صورت يك تاريخ زنده كه قلوب و دل‌ها به سوى آن جذب مى‌شوند، بماند؛ و نويسندگان اسلامى در هر عصر و زمانى در كتاب‌هاى تفسير و تاريخ و حديث و كلام، پيرامون آن سخن بگويند؛ و گويندگان مذهبى در مجالس وعظ و خطابه دربارۀ آن دادِ سخن دهند و آن را از فضايل غير قابل انكار امام بشمارند. نه تنها خطبا و گويندگان، بلكه شعرا و سرايندگان، از اين واقعه الهام گرفته و ذوق ادبى خود را از تفكر و انديشه پيرامون اين حادثه و از مزيد اخلاص به صاحب ولايت مشتعل سازند، و عالى‌ترين قطعات را به صورت‌هاى گوناگون و به زبان‌هاى مختلف از خود به يادگار بگذارند.
از اين جهت، كمتر واقعۀ تاريخى در جهان، بسان رويداد «غدير»، مورد توجه طبقات مختلف، از محدث و مفسر و از متكلم و فيلسوف، از خطيب و شاعر، و از مورخ و سيره‌نويس قرار گرفته و اين اندازه دربارۀ آن عنايت مبذول شده است.
يكى از علل ابديت و جاودانى بودن اين حديث، نزول دو آيه 1 از آيات قرآن پيرامون اين واقعه است، و تا روزى كه قرآن ابدى و جاودانى است، اين واقعۀ تاريخى نيز ابدى بوده و از خاطره‌ها محو نخواهد شد.
از آنجا كه جامعۀ اسلامى در اعصار ديرينه و هم اكنون جامعۀ شيعه، آن را يكى از اعياد مذهبى مى‌شمارند و مراسمى را كه در ديگر اعياد برپا مى‌دارند، در اين روز نيز انجام مى‌دهند؛ طبعاً واقعۀ تاريخى غدير رنگ ابديت به خود گرفته و هيچ‌گاه از خاطره‌ها فراموش نمى‌شود.