496در غير اين صورت به شما اعلام خطر مى‌شود». 1
و برخى از مصادر تاريخى شيعه اضافه مى‌كند كه آن حضرت آيۀ مربوط 2 به اهل كتاب را، كه در آن همگى به پرستش خداى يگانه دعوت شده‌اند نيز نوشت.
نمايندگان پيامبر صلى الله عليه و آله وارد نجران شده، نامۀ پيامبر صلى الله عليه و آله را به اسقف نجران دادند. وى نامه را با دقت هر چه تمام‌تر خواند. و براى تصميم، شورايى مركب از شخصيت‌هاى بارز مذهبى و غير مذهبى تشكيل داد. يكى از افراد طرف مشورت، «شرحبيل» بود كه به عقل و درايت و كاردانى معروفيت كامل داشت. وى در پاسخ «اسقف»، چنين اظهار نمود: اطلاعات من در مسائل مذهبى بسيار ناچيز است. بنابراين، من حق ابراز نظر ندارم، و اگر در غير اين موضوع با من وارد شور مى‌شديد؛ مى‌توانستم راه حل‌هايى در اختيار شما بگذارم.
اما ناچارم مطلبى را تذكر دهم و آن اينكه: ما مكرر، از پيشوايان مذهبى خود شنيده‌ايم: روزى كه منصب نبوت نسل اسحاق به فرزندان «اسماعيل» انتقال خواهد يافت، و هيچ بعيد نيست كه محمد كه از اولاد اسماعيل است، همان پيامبر موعود باشد!
شورا نظر داد كه گروهى به عنوان «هيئت نمايندگى نجران» به مدينه بروند تا از نزديك با محمد صلى الله عليه و آله تماس گرفته، دلايل نبوت او را مورد بررسى قرار دهند.
بدين ترتيب، شصت تن از ارزنده‌ترين و داناترين مردم «نجران» انتخاب گرديدند، كه در رأس آنان سه تن پيشواى مذهبى قرار داشت:
1 - «ابو حارثة بن علقمه»، اسقف اعظم نجران كه نمايندۀ رسمى كليساهاى روم در حجاز بود.
2 - «عبد المسيح»، رئيس هيئت نمايندگى كه به عقل و تدبير و كاردانى