468بررسى سرگذشت اين هيئتهاى نمايندگى 1 و دقت در مذاكرات آنان با رسول گرامى صلى الله عليه و آله به روشنى مى‌رساند كه اسلام از طريق تبليغ و دعوت‌هاى منطقى، در شبه جزيره نفوذ كرد. البته طاغوت‌هاى زمان، يعنى ابو سفيان‌ها و ابو جهل‌ها مانع از نفوذ اسلام بودند. جنگ‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله ، گذشته از اين‌كه بيشتر براى خنثى كردن توطئه‌ها بود، براى سركوبى اين گونه طاغوت‌ها نيز بود. طاغوت‌هايى كه بر سر راه اسلام قد علم كرده و مانع از ورود سپاه تبليغ به سرزمين حجاز و نجد و غيره بودند. هيچ آئين و برنامۀ اصلاحى، بدون شكستن طاغوت‌ها و برچيدن خارهاى روييده بر سرِ راه آن امكان‌پذير نيست. از اين جهت است كه مى‌بينيم، نه تنها پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، بلكه عموم پيامبران الهى قبل از هر چيز براى كوبيدن طاغوت‌ها و نابود كردن موانع كوشش مى‌كردند.
قرآن مجيد، در سورۀ خاصى از ورود اين هيئت‌ها و پيروزى روزافزون اسلام، در شبه جزيره سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: «آنگاه كه پيروزى خدا فرارسيد و مكه فتح گرديد و مردم را ديدى كه فوج‌فوج در آئين خدا وارد مى‌شوند، در اين حالت، خدايت را با ستايش او تسبيح‌گو، و طلب آمرزش نما كه او توبه‌پذير است». 2
على رغم اين آمادگى در قبايل عرب و ورود هيئتهاى نمايندگى، از طرف آنها در سال نهم هجرت، هفت سريه و يك غزوه اتفاق افتاد. سريّه‌ها، به خاطر خنثى كردن توطئه‌ها و غالباً براى شكستن بت‌هاى بزرگى بود كه همچنان در ميان قبايل عرب مورد پرستش بود. از جملۀ اين سريه‌ها، سريۀ على بن ابى طالب عليه السلام است كه به فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله ، رهسپار سرزمين «طى» گرديد. و از جملۀ غزوات در سال نهم، غزوۀ تبوك را مى‌توان نام برد. در اين غزوه، پيامبر صلى الله عليه و آله با سپاهى گران سرزمين مدينه را به عزم سرزمين مرزى تبوك، ترك گفت و بدون