440مقداد بود.
2 -دو گردان پانصد نفرى به فرماندهى «زبير عوام»، كه پرچم سياهى در دست داشت، و بيشتر نفرات هر دو گردان را مهاجران تشكيل مى‌دادند.
3 - يك گردان سيصد نفرى از تيرۀ «بنى غفار»، كه به فرماندهى «ابو ذر غفارى»، كه پرچم در دست وى بود.
4 - يك گردان چهارصد نفرى از تيرۀ «بنى سليم»، به فرماندهى «يزيد بن الخصيب»، و پرچم در دست وى بود.
5 - دو گردان پانصد نفرى از «بنى كعب» به فرماندهى «بشر بن سفيان»، كه پرچم را نيز در دست داشت.
6 - هنگ هزار نفرى از تيرۀ «مزينه»، كه داراى سه پرچم بودند و پرچم‌ها در دست «نعمان بن مقرن»، و «بلال بن الحارث» و «عبد اللّٰه عمرو» بود.
7 - هنگ هشتصد نفرى از تيرۀ «جهينه»، با چهار پرچم كه در دست «معبد بن خالد»، و «سويد بن صخره» و «رافع بن مكيث» و «عبد اللّٰه بدر» قرار داشت.
8 - دو گروهان دويست نفرى از تيره‌هاى بنو كنانه، و بنو ليث و ضمره به فرماندهى «ابو واقد ليثى»، و پرچم نيز در دست او بود.
9 - يك گردان سيصد نفرى از تيرۀ «بنى اشجع»، كه داراى دو پرچم يكى در دست معقل بن سنان، و ديگرى در دست نعيم بن مسعود بود 1.
وقتى اين واحدها از برابر «ابو سفيان» عبور مى‌كردند، فوراً وى از عباس، مشخصات واحدها را سؤال مى‌كرد و او نيز پاسخ‌هايى مى‌داد. چيزى كه بر شكوه اين ارتش منظم افزود، اين بود كه هر موقع فرماندهان واحدها در برابر عباس و ابو سفيان قرار مى‌گرفتند، سه بار با صداى بلند تكبير مى‌گفتند، و سربازان واحدها نيز پس از تكبير فرمانده، به عنوان بزرگ‌ترين شعار اسلامى، سه بار صدا به تكبير بلند مى‌كردند. اين تكبير، چنان در دل دره‌هاى مكه منعكس مى‌گرديد كه