244يك پنجم غنيمت، به تصريح آيۀ خمس 1 متعلق به خدا و رسول او و خويشان و يتيمان و بينوايان و مسافران وامانده از اهل بيت است. ولى پيامبر صلى الله عليه و آله در اين نبرد خمس غنيمت را نيز ميان ارتش تقسيم كرد. ممكن است آيۀ خمس، تا آن روز نازل نگرديده و يا پيامبر صلى الله عليه و آله روى اختياراتى كه دارد؛ براى تكثير سهام مجاهدان، از برداشت خمس صرف‌نظر كرده بود.
كشته شدن دو اسير در راه
در يكى از منازل، اسيران را از برابر پيامبر صلى الله عليه و آله عبور دادند. در تنگۀ «صفراء»، نضر بن حارث كه از دشمنان سرسخت مسلمانان بود اعدام گرديد و در «عرق الظبيه»، عقبة بن ابى معيط به فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله كشته شد. 2
اكنون اين پرسش پيش مى‌آيد با اينكه دستور اسلام دربارۀ اسيران جنگى اين است كه اسيران، بردۀ مسلمانان و مجاهدان‌اند، و به قيمت‌هاى مناسبى در بازار فروخته مى‌شوند؛ چرا پيامبر صلى الله عليه و آله دربارۀ اين دو نفر تبعيض قائل شد؟ پيامبرى كه دربارۀ اسيران «بدر»، خطاب به مسلمانان كرد و چنين گفت: دربارۀ اسيران نيكى كنيد 3، چطور دربارۀ اين‌ها چنين تصميم گرفت؟!
«ابو عزيز»، پرچمدار قريش در جنگ بدر مى‌گويد: از روزى كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، سفارش اسيران را كرد، ما در ميان آنها خيلى محترم بوديم. آنها تا ما را سير نمى‌كردند، خود دست به غذا نمى‌زدند.
با اين مقدمات كشتن اين دو اسير روى مصالح عمومى اسلامى بوده، نه به منظور انتقام‌جوئى. زيرا آنان از سران كفر و طراح نقشه‌هاى ضد اسلامى بودند و تحريكات قبائل به دست آنان انجام شده بود. چه بسا پيامبر صلى الله عليه و آله اطمينان داشت كه اگر آنان آزاد شوند؛ باز به كارهاى خطرناكى دست خواهند زد.