79تابند و اين مو ضوع سبب شود كه نسبت به شناخت ائمه و معارف آنها بيگانه بمانند.
ز. شيعيان اگر به اين دستورها عمل كردند و با اهل سنت اين گونه معاشرت نيكو داشتند، زمينه فراهم مىشود كه معارف اهل بيت، براى آنها بيان شود.
برخى از روشهاى تربيتى
در زندگى ائمه معصومين (ع) اصولى كلى ديده مىشود كه در زندگى تمام امامان جريان داشته است. برخى از آن اصول كلى چنين است:
1- تربيت خواص
افرادى چون سلمان،عمار،ابوذر، مقداد و حذيفه و... در زمان پيامبر(ص) به عنوان شيعيان على(ع) معروف بودند. اين موضوع دليل است كه شخصيت معنوى و اخلاقى آنها شكل گرفته ازآموزههاى تربيتى حضرت على(ع) در زمان رسول خدابود وآن حضرت همين افراد را درخطبه متقين، به عنوان پارسايان معرفى كرد و از آنها به عنوان برادران خود ياد نمود.
نقش خواص درگسترش آموزههاى تربيتى معصومين درجامعه بسيار با اهميت است.
2- گسترش فرهنگ عبادت در جامعه
ائمه (ع) تنها به اين عنوان به نمازهاى مستحبى نمىپرداختند كه رابطه خود را باخدا استوار سازند و شخصيت آسمانى خود را بيش ازگذشته ارتقا بخشند؛بلكه براى اين جهت نيز بود كه نماز وعبادت درجامعه گسترش يابد.براى همين جهت نمازهاى خود را از ديگران مخفى نمىكردند.
اشاره امام على به سه نوع عبادت به منظور بيان جايگاه و مراتب عبادت است.