298مأمون با اين اقدام به تمام اهداف مورد نظرخود دست مى‌يافت. اما اين كه امام از نظر علمى مورد توجه همگان بود، موضوعى بود كه تمام نقشه‌هاى او را بى نتيجه ساخت و ممكن بود جامعه به آن حضرت روى آورد وبه انقلاب بزرگ فكرى،سياسى و اجتماعى منجر شود.
اين بود كه مجالس مناظره تشكيل داد و دانايان برتر مذاهب و اديان را فراخواند،تا باامام رضا(ع) به گفتگو پردازند و امام نتواند به پرسش‌هاى كلامى، فقهى و تاريخى آن‌ها پاسخ دهد و آن‌هاله قداست، معنويت وعظمتى را كه از امام در اذهان بسيارى وجود داشت، بشكند. در پى اين تصميم مأمون، مجالسى براى مناظره منعقد گرديد و تمام آن‌ها محكوم وتسليم شدند و آوازه امام بيش از گذشته دل‌ها را تسخيركرد.
10- حفظ احترام در ظاهر و قطع ارتباط امام با جامعه
اين دوره از زمان امام جواد(ع) آغاز شد و تا اول غيبت صغرا استمرار داشت.
بنى عباس در اين دوره اهداف ذيل را در نظر داشتند:
الف- قطع ارتباط امام با جامعه.
ب- شناسايى شيعيان و افرادى كه با امام مرتبط بودند.
ج- جلوگيرى از رهبرى قيام‌هاى سادات علوى توسط امام.
د- نظارت بر تمام رفتار امام.
ه- شناسايى حضرت مهدى(عج)تادرپندارخام خودشان ازتولد آن حضرت جلوگيرى كنند ويا او را به شهادت رسانند.
در اين دوره ارتباط ظاهرى امام با جامعه قطع شد و منزل امام دركنترل بود.همسر و فرزندان امام تحت نظربودند.منزل امام هرچندگاه يك بار به صورت ناگهانى وگاه نيمه شب بازرسى مى‌شد و امام نيز موظف بود كه در روزهاى مشخص ايام هفته به دربار حضور يابد و در آنجا به ظاهر به امام احترام گذاشته مى‌شد.