233قال (الباقر)(ع): انّما شيعة على(ع) الشاحبون الناحلون الذابلون، 1 ذابلة شفاههم، خميصة 2بطونهم، متغيّرة ألوانهم، مصفرّة وجوههم، إذا جنّهم الليل اتّخذوا الأرض فراشاً، و استقبلوا الأرض بجباههم، كثير سجودهم، كثيرة دموعهم، كثير دعاؤهم، كثير بكاؤهم، يفرح الناس و هم محزونون. 3در نتيجه اوصاف شيعه به شرح ذيل است:
تقواى الهى، اطاعت خداوند تواضع، خشوع، امانتدارى، دوام ذكرخدا، اهل نماز و روزه، نيكى به والدين، تعهد در برابر نيازمندان و بدهكاران و ايتام، راستگويى، تلاوت قرآن، پرهيز از غيبت و تهمت وآزار مردم به وسيله زبان، محافظت بر اوقات نماز، حفظ اسرار اهل بيت، رسيدگى ثروتمندان به امورنيازمندان.
بيان وظايف شيعه در برابر يكديگر
واژه شيعه، خاستگاه اعتقادى وعملى دارد.شيعه به كسانى گفته مى‌شود كه در دو گستره اعتقاد وعمل ازديگر مسلمانان متمايزهستند. درگستره اعتقادى بر اين باور و ايمان هستند كه اوصياى رسول خدا دوازده نفرند كه ازجانب خداوند تعيين ومنصوب شده اند و پس از آن حضرت، مسؤوليت رهبرى وهدايت جامعه را برعهده دارند و تمام ويژگى‌هاى رسول خدا(ص)به جز پيامبرى در وجود آنها جمع است ودر بعد عملى نيز التزام دارند كه به دستورات آنها عمل كنند. در نتيجه هركسى وهرجامعه اى شيعه نخواهدبود.اين نام تعهدآور است و التزام‌هاى بسيارى را در پى دارد. امامان معصوم، اوصاف شيعيان را در احاديث بسيارى بيان كرده‌اند كه چگونه بايد باشند. مسؤوليت وتعهد شيعيان در برابر يكديگر مهمترين وظيفه اجتماعى آن‌هاست. بر خى از آن وظايف چنين است: