185سيره معصومين(ع) در برابر پيدايش جريان‌هاى فكرى منحرف آن بود كه:
1- خود به مناظره وگفتگو پردازند و بطلان آن انديشه‌ها را بادليل ثابت كنند، عقيده صحيح را ارائه دهند وجلو گسترش باطل رابگيرند.خطبه‌هاى بلند حضرت على(ع) درنهج البلاغه درباره توحيد و خداشناسى، براى جلوگيرى از انحراف اعتقادى بود.
گفتگوى امام باقر(ع) با علماى نصارى. 1گفتگوى امام صادق(ع) با ابوشاكر ديصانى يكى از ملحدان. 2گفتگوى امام صادق(ع) با اين ابى العوجا. 3گفتگوى امام كاظم(ع) با ابرهه نصرانى. 4گفتگوى امام صادق و امام رضا(ع) با ثنويه. 5مباحثات امام رضا(ع) با علماى اديان. 6
ائمه معصومين از يك سو با پيروان اديان ديگر به گفتگو مى‌پرداختند، از سوى ديگر با افرادى كه مذهب‌هاى جديد كلامى‌را به وجود آورده بودند نيز به گفتگو مى نشستند وآن‌ها را از انحراف اعتقادى بر حذر مى‌داشتند.
امام سجاد(ع) در پاسخ كسى كه پرسيد: عامل آنچه كه مردم گرفتار آن مى‌شوند، قضا و قدر الهى است يا مشيت و اراده خود آن‌هاست؟ فرمود:
ان القدر و العمل بمنزلة الروح و الجسد ... و الله فيه العون لعباده. 7