277قرآن نيز مى‌فرمايد: فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰاهٰا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ¹. بر اين اساس از امام (ع) روايت شده است كه: خداى سبحان، قربانى كردن را دوست دارد «انّ الله عزّوجل يحبّ اطعام الطعام و إراقة(الدماء)» . ²

مسلماً وقتى افراد با ايمان، چهار پايان را با نام و ياد خدا ذبح و با نام او از آن تناول مى‌كنند و به فرمانش، سهمى از آن را به دوستان و سهمى را به بندگان نيازمند مى‌دهند؛ در واقع قلب خود و دوستان و فقيران را از مهر و محبت خدا سيراب مى‌سازند. روش امام سجّاد (ع) و امام باقر (ع) در قربانى، بخشش يك سوم از آن به همسايگان و يك سوم به بينوايان بود و ثلثى را نيز براى خانواد خود باقى مى‌گذاشتند ³.