244رحمت رسيده و نسيم رأفت مولا، بر او دميده و با دخول در حرم، خلعت قبول دريافته است». ¹

چهار. ذكر و ياد الهى

وظيفه حج‌گزاران در مشعر ياد الهى است. البته ياد خدا گاهى در دل خانه مى‌كند و گاهى بر زبان جارى مى‌گردد و گاهى در عمل ظاهر مى‌شود. آرى شب مشعر با ياد الهى نشان خدا مى‌شود.

در آيه قرآن يادآورى شده كه ذكر الهى را طبق دستور و برنامه او انجام دهيد. آرى حاجيان از عادات جاهلى و مراسم بدعت آميز مى‌پرهيزند و طبق راهنمايى الهى، حركت مى‌كنند و هدايت او را سپاس مى‌گزارند و سرمشق خود قرار مى‌دهند: لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّٰالِّينَ ؛ ²

«هيچ گناهى بر شما نيست كه ]در موسم حج، روزى و...[ بخششى از پرودگارتان بجوييد و هنگامى كه از «عرفات» روانه شديد، پس خدا را در «مشعرالحرام» ياد كنيد و او را ياد كنيد همان‌گونه كه شما را راهنمايى نمود و [شما] پيش از آن، قطعاً از گمراهان بوديد».

در اين آيه براى بيان حركت حاجيان از عرفات به مشعر، از واژۀ «افضتم» استفاده شده كه به معناى «بيرون آمدن گروهى» است؛ ³ يعنى، حاجيان همچون رودى سپيد، از عرفات به سوى مشعر سرازير شوند.