213او مىبازد. وجود ديگران (به خصوص نامحرمان)، او را از توجّه به حق باز نمىدارد و مانع عشقورزىاش نمىشود.
او بجدّ مشغول ذكر و دعا مىشود و به مناجات و راز و نياز با معبود مىپردازد و در حالى كه با خيل عظيم مسلمانان در حركت است؛ دل و فكر خود را معطوف حضرت حق مىدارد و اين سرّ ماندگارى و زيبايى طواف است.
پانزده. كانون پيوند يكتا پرستان و صالحان
طواف نقطه اتصال موحدان و صالحان در طول تاريخ زندگى بشر است. از زمان حضور حضرت آدم بر روى زمين و ساخت بناى كعبه، يكتاپرستان و مؤمنان به خدا، همواره در اين خانه مقدس به عبادت پرداختهاند. بيت الله الحرام، شاهد حضور خالصانه و عابدانه، بسيارى از پيامبران و اوصياى آنان بوده است (چنان كه عدهاى هم در آنجا مدفون شده اند).
اين ياد آور پيشينه طولانى خداپرستى و حقخواهى و مبارزه با بت پرستى و كفر است و هر حج گزار بايد اين خاطرات را زنده نگه دارد و پيوند و پيمان خود را با همه صالحان و مؤمنان اعلام نمايد.
امام صادق(ع) در اين باره مىفرمايد:«....جعله محل انبيائه و قبلة للمصلين اليه، فهو شعبة من رضوانه»؛ 1«... آنجا را جايگاه پيامبران و قبله گاه نمازگزاران قرار داده است، پس آن شعبهاى از رضاى الهى است».