165
أَحْسَنُ عَمَلاً
. 1امام على (ع) مىفرمايد: «شهوات شكارگاه شياطيناند».
سفر حج -كه يك سفر روحانى و ملكوتى است- هيچ سنخيتى با مشغول شدن به مشتهيات نفسانى ندارد و مانع صعود انسان به كمالات روحانى خواهد بود.
3-2. پرداختن به خود
محرم آنگاه كه مىگويد:«احرم لك شعري و بشري.... من النساء»؛ يعنى، در گام نخست خود را متعهد مىسازد كه به غير خدا مشغول نشود و بدن خود را چون اسماعيل تقديم محبوب كند و با تقصير و يا فديه قربانى، آنرا مجدداً در اختيار بگيرد. در حالى كه آميزش و التذاذات جسمانى، بيشترين تصرف و بهره گيرى از بدن است كه روح شخص را نيز به تسخير مىكشد و اين آشكارترين نقض ميثاق است. از اينرو به محرم اجازه طلاق داده شده؛ اما اجازه عقد و ازدواج داده نشده است: «المحرم يطلق و لا يتزوج» . 2
3-3. توجّه بيشتر به لذتهاى معنوى
لذتهاى مادى، به ميزانى كه انسان با آنها مأنوس مىشود، مانع از درك لذتهاى معنوى و برقرارى ارتباط و انس با معنويت است و كسانى كه در حال احرام به لذايذ شهوانى مشغول مىشوند، به همان اندازه از درك لذت حج بىبهره مىمانند تا جايى كه اين عمل عبادى، لذت و حلاوت خاصى براى او نخواهد داشت.
علاوه بر اين اگر ما در حج بياموزيم كه براى خدا و بهخاطر او، لذتهاى دنيوى را ترك كنيم و شيرينى آن را بچشيم، در طول زندگى اين روش و منش را دنبال خواهيم كرد و يا لذتهاى دنيايى