150 شش. فزونى رجا و اميد به خدا

مهم‌ترين سرمايه حج‌گزار دراين سفر «اميد» است؛ اميد به رحمت و لطف و توجه ميزبان. اما اين سرمايه مهم، به راحتى به دست نمى‌آيد. بزرگ‌ترين مانع در راه شكل گيرى نور اميد در دل‌ها، خواسته‌هاى كاذب است كه در وجود انسان نسبت به امور اعتبارى دنيا، ريشه مى‌دواند: مقام، ثروت، موقعيت اجتماعى و ... . حج‌گزار آن‌گاه كه لباس از تن بيرون مى‌كند، در حقيقت براى رسيدن به اين باور است كه بايد اميد و اتكا به غير را از وجود خود دور سازد و با جدا كردن لباس از خود، باور كند كه چيزى به عنوان نقطۀ اتكا ندارد. آنچه نقطه اتكا مى‌دانست، در اين ميقات از خود جدا ساخته و با دستى خالى و پوششى كه حكايتگر جدايى از دنيا است، به‌سوى خدا مى‌رود. در اين حالت با بريده شدن رشته‌هاى اميد به غير، نور اميد به خداى لايزال، در جان او شكل مى‌گيرد و به فرموده امام رضا (ع) در اين صورت است كه به روح احرام دست يافته و اميد به رحمت و خوف عقاب، به هنگام سفر به سوى او در وجودش شعله مى‌كشد: «راجين ثوابه راهبين من عقابه ماضين نحوه» ¹.

هفت. زينت مؤمن

قرآن كريم در بيان ادب مسجد مى‌فرمايد: مؤمنان به هنگام ورود به مسجد، خود را به زينت ظاهرى آراسته مى‌كنند. يٰا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ ²اما براى ورود به حرم و مسجدالحرام، لباس احرام را برگزيد و اين مى‌رساند كه زيبايى و زينت مؤمن در ورود به