130
2-1. پيشگيرى از امراض احتمالى و رعايت نظافت بدن؛
اينكه قبل از احرام تميز كردن بدن از موهاى زايد و گرفتن ناخن و شارب مستحب است؛ شايد بدان جهت باشد كه بدن ازآنچه كه زمينۀ آلودگى را فراهم مىسازد، پاك گردد تا حجگزار با بدن سالم، بتواند مناسك را به راحتى انجام دهد. چرك زير ناخن و عفونتهاى پوستى، در اثر وجود موهاى زايد بدن، از جمله اين عوامل است كه در روايات به پيرايش بدن از آنها تأكيد شده است.
2-2. آمادگى براى احرام و پايبندى به محرّمات آن
شخص محرم حق كندن مو از بدن و گرفتن ناخن از دست و پا را بعد از احرام ندارد و مرتكب آن بايد كفاره بپردازد. در حقيقت با احرام، اختيار بدن از انسان خارج مىشود، لذا با عنايت به اين محدوديتها، سزاوار است اين موارد قبل از احرام انجام پذيرد تا حاجى از ناحيه جسم خود در اذيت نباشد. از معاوية بن عمار نقل شده است: «سألت اباعبدالله (ع) عن المحرم تطول اظفاره او ينكسر بعضها فيؤذيه قال: لا يقص منها شيئاً....» 1
2-3. بستر سازى براى ارتباط بيشتر و مطبوع با افراد
روشن است كه آلودگىهاى ظاهرى، موجب تنفّر طبع و دورى افراد از يكديگر مىشود؛ به همين جهت در دستورات دينى در مورد نماز و حج و... دائماً بر نظافت و بهداشت و پاكيزگى بدن و دورى از آلودگى و چركى سفارش شده است.
استحباب مكرّر غسل در مواقف مختلف و نيز كراهت احرام در لباس كثيف و دور كردن آلودگى ظاهرى از بدن، اينها همه گواه اين بيان است.