108خانه مبارك و هدايتى است كه براى منفعت مردم آفريده شده است مضمون اين نظريه، در حديثى از امام على عليه السلام نقل شده است. 1
«بكّه» در اصل به معناى ازدحام و اجتماع است و خانهى كعبه يا زمينى كه خانهى كعبه در آن بنا شده است، بكّه گفتهاند. زيرا محل ازدحام مردم است. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «انّما سُمّيت مكّة بكّة لأنّ النّاس يَبكون فيها (يعنى يزدحمون)» . در بعضى از روايات است كه به دليل گريهى مردم در اطراف كعبه، آن مكان به بكّه نامگذارى شده است؛ «لبكاء النّاس حولها و فيها».
در برخى از روايات سرّ اين تسميه كوبيده شدن گردن افراد ظالم به اين بيت است؛ «لأنّها تبكّ أعناق الجبابرة يعنى تدقّها». امام صادق عليه السلام مىفرمايد: مكه نام مجموع شهر است و بكّه نام موضعى است كه خانهى كعبه در آن قرار گرفته است. 2«مباركاً» اصل آن از بركت و به معناى ثبات و دوام است و مكانى را كه در آن آب جمع گردد و ثابت باشد، «بِركه» مىنامند. بنا بر اين، مبارك چيزى است كه در آن فايدهى ثابت وجود داشته باشد و كعبه از آن جهت مبارك است كه از نظر مادى يكى از سرزمينهاى پر خير و منفعت جهان است. چون در طول تاريخ، مردم از انواع نعمتهاى مادى در آن مكان برخوردار بودند و بركت معنوىاش در اين است كه انسانهاى زيادى در گرد آن طواف مىكنند و نماز مىخوانند و مشمول ثواب الهى مىگردند و هيچ ساعتى از شب و روز نيست كه مردم بر گرد آن در حال طواف نباشند. 3