68ترديدى نيست كه چنين نسبتهاى سخيف و جاهلانهاى در حقيقت نه كار عالمان برجستۀ اهل سنّت كه بيشتر نيرنگ كسانى بوده است كه گسترش كينه و بدگمانى در ميان مسلمين را دنبال مىكردهاند و از اختلاف و تشتّت در ميان مذاهب اسلامى سود مىبردهاند. اعتقاد راسخ و مسلّم شيعه نبوّت بىچون و چراى پيامبر(ص) و عصمت فرشتگان در عمل به اوامر الهى است. چنانچه قرآن كريم در مورد نخست مىفرمايد:
اَللّٰهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰالَتَهُ؛ 1 يعنى: «خداوند بهتر مىداند كه رسالت خود را در كجا قرار دهد»، و در مورد اخير مىفرمايد:
لاٰ يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ؛ 2 يعنى: «فرشتگان در سخن از خداوند پيشى نمىگيرند و به فرمان او عمل مىكنند». بر اين پايه، شيعه، على (ع) را صرفاً برترين شاگرد مكتب پيامبر (ص) و شايستهترين فرد براى جانشينى آن حضرت مىداند و از چنين تهمتهاى ناروا و نسبتهاى پوچى پاك و پيراسته است.
ضمناً بالا آوردن سه بارۀ دستها پس از نماز نيز همراه با ذكر خداوند بلند مرتبه و مبتنى بر سنّت رسول خدا(ص) و يكى از آداب مستحبّ نماز است.