47نديدم»! 1 و در جاى ديگر مىگويد:
«گواهى همۀ اهل اهواء و بدعتها را مىپذيرم مگر رافضه، زيرا آنان به سود يكديگر گواهى مىدهند»! 2
در حالى كه چنين نسبتى به هيچ روى قابل قبول نيست. زيرا گواهى دروغ در نزد شيعيان از بزرگترين گناهان به شمار مىرود و احاديث فراوانى از اهل بيت(عليهم السلام) در نهى از آن وارد شده است. آنچه در اين تهمت به مذهب شيعه نسبت داده شده، صرفاً ديدگاه نادرست يكى از غاليان است كه مورد لعن و برائت مذهب شيعه قرار دارد.
برخى ديگر از اهل سنّت ادّعا كردهاند در ميان مردم مشهور است كه هيچگاه يك رافضى با فردى سنّى تنها نمىشود مگر آنكه انديشۀ قتل او را در سر مىپروراند! و اين از ويژگىهاى مشترك رافضه و يهوديان است! 3
ترديدى نيست كه چنين اوهام شگفتانگيز و سخنان گزافهاى نتيجۀ القائات شيطانى و تبليغات منفى سلفيان در ميان مردم ساده لوح بوده است. سيد محمّد رضا رضوى در كتابى با عنوان «كذبوا على الشيعة» ( \ بر شيعه دروغ بستهاند) فهرست بلندى از اين