38ديدگاه بىپايۀ وهابيان مىافزايد. به عنوان نمونه، در منابع روايى اهل سنّت از صحابى برجسته عثمان بن حنيف نقل شده است كه گفت:
مردى نابينا به حضور پيامبر (ص) رسيد و گفت: از خدا بخواهيد كه مرا عافيت دهد! پيامبر (ص) فرمود: اگر بخواهى برايت دعا مىكنم و اگر بخواهى اين كار را به تأخير مىاندازم كه برايت بهتر خواهد بود. مرد نابينا تقاضاى خويش را تكرار كرد، پس پيامبر (ص) او را امر فرمود كه به نيكى وضو بگيرد و دو ركعت نماز بگزارد و اين دعا را بخواند:
«اَللّهُمَّ إنّي أَسْأَلُكَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّد(ص) نَبِي الرَّحْمَة، يا مُحَمَّد إِنّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلى رَبّي في حاجَتي هذه فَتُقضى لي اللّهُمَّ شَفِّعْهُ» ؛ يعنى: «خداوندا! من از تو مسألت مىنمايم و به وسيلۀ پيامبرت محمّد (ص) كه پيامبر رحمت است به سوى تو توجّه مىكنم، اى محمّد! من به وسيلۀ تو به سوى پروردگارم در مورد اين حاجتام توجّه كردم تا برايم برآورده سازى؛ خداوندا! آن حضرت را شفيع من كن».
اين حديث شريف كه بسيارى از اهل سنّت بر صحّت و اعتبار روايى آن تأكيد كردهاند، 1 در منابعى