179عائِذٌ بِكَ مِنْ شَرِّ ما چيزى بسوى اوست،بارخدايا همانا من از شر آنچه أَعْطَيْتَنا،وَمِنْ شَرِّ ما
مَنَعْتَنا،اَللّهُمَّ تَوَفَّنا به ما دادهاى بتو پناه مىبرم و از شر آنچه ما را از آن برحذر داشتهاى،بارخدايا ما را مُسْلِمِينَ،وَأَلْحِقْنا بِالصّالِحِينَ،غَيْرَ خَزايا وَلا مسلمان بميران،ما را به نيكان ملحق ساز نه به خواران و مَفْتُونِينَ،رَبِّ يَسِّرْ وَلا تُعَسِّرْ،رَبِّ أَتْمِمْ گمراهان،پروردگارا آسان نماى و بر ما سخت مگير،پروردگارا كار ما را به خير و نيكى بِالْخَيْرِ».
به پايان رسان.»
(إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَۀَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ «همانا سعى صفا و مروه،از شعائر دين خداست،پس هركس،حج الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما،
و عمره را بجاى آورد،باكى بر او نيست كه سعى صفا و مروه بجاى آورد، وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللهَ شاكِرٌعَلِيمٌ).
و هركس نيكى كند.خدا به وى پاداش خواهد داد كه او سپاسگزار و داناست.»