141موسى ترا با آن از سوى كوه طور خواند و دعايش را مستجاب كردى و محبت عَلَيْهِ مَحَبَّۀً مِنْكَ،وَأَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى غَفَرْتَ خويش را به او القا كردى،و از تو مىخواهم به آن نامت كه بِهِ لِمُحَمَّد صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ما تَقَدَّمَ مِنْ گناه گذشته و آينده حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) را بخشيدى ذَنْبِهِ وَما تَأَخَّرَ،وَأَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ،أَنْ و نعمت خود را بر او تمام كردى كه تَرْزُقَنِى خَيْرَ الدُّنْيا وَالاْخِرَۀِ»
مرا از خير دنيا و آخرت بهرهمند سازى.»
و حاجات خود را مى خواهى.