121وسيله را در الْجَنَّۀِ،وَابْعَثْهُ مَقاماً مَحْمُوداً يَغْبِطُهُ بِهِ الاَْوَّلُونَ بهشت به او عطا فرما و به مقام پسنديدهاى او را برگزين كه غبطه خورند به او اولين وَالاْخِرُونَ.اَللّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ:(وَلَو أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا و آخرين خدايا تو فرمودى«و اگر ايشان در آن هنگام كه به خود ستم كردند أَنْفُسَهُمْ جاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ ژ به نزد تو آيند و از خدا آمرزش خواهند و پيغمبر هم براى ايشان آمرزش بخواهد الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوّاباً رَحِيماً)،وَإِنِّى أَتَيْتُ همانا بيابند خداى را بسيار تو به پذير و مهربان»ومن نَِبيَّكَ مُسْتَغْفِراً تائِباً مِنْ ذُنُوبِى،وَإِنّى أَتَوَجَّهُ آمرزش خواهانه به پيشگاه پيامبرت آمده