171آقاى رىشهرى با اين همه تلاشها و فعاليت و حسن نظر نسبت به مسأله و تصميمگيرى بجا وبموقع و همچنين همهى آقايانى كه در اين كار به نحوى از انحاء چه در تصميمگيرى و تمهيد مقدمات، چه در عمل و اجرا با ايشان همكارى داشتند، سپاسگزارى كند. از بس كه اين زحمات شما باارزش و بزرگ است، انسان احساس مىكند كه نمىشود واقعاً به آسانى از شما تشكر كرد. اجمالاً عرض مىكنيم كه خيلى متشكريم. خداوند انشاءاللّٰه به شما اجر بدهد و از شما اين زحمات را قبول بكند. قبول الهى بزرگترين پاداش شماست.
طبيعتِ بعضى از اعمال، نشان مىدهد كه مقبول پروردگار هم هست. الآن جناب آقاى رىشهرى براى من نقل مىكردند كه بعضى مىآيند و اظهار علاقه مىكنند، استفسار مىكنند كه برائت كى است؟ يا در محل رمى يا در جاهاى ديگر از امريكا اظهار برائت مىكنند. اين صداى برائت، يك روز غريب بود. يك وقتى آن سالهاى اول انقلاب حتّى گاهى اوقات كسانى كه از كشور ما نبودند، مىديدند كه مسلمانهاى مؤمن و انقلابى اظهار برائت مىكنند، به آنها مىگفتند كه چه خبر است ديگر، مثلاً اظهار ناهماهنگى هم مىكردند. بنده هم خودم اين را در يك سفر كه سال اول انقلاب چند روزى مشرّف شدم، در مواردى مشاهده كردم، بعد هم از ديگران مىشنيدم. دأب امام رضواناللّٰهعليه اين بود كه وقتى انسان حرف حق را مىزند، بايد پايش بايستد. والّا صرف انداختن حرف حق در فضا و رهاكردن و رفتن كافى نيست. بايد پاى اين بذر بنشينيد تا سبز بشود.
خود آن بزرگوار پاى دانه، دانهى بذرها نشست تا اينجور شجرهى طيبهاى را كه أَصْلُهٰا ثٰابِتٌ وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ به وجود آورد. خودش ذره، ذره كارها را دنبال كرد.
خوب، طبعاً آثار و نتايج تاريخ اين استقامت، دنبالگيرى و دؤوب در اين عمل را خداى متعال مىبخشد. الحمدللّٰه.
بايد نواقص را برطرف كنيم
البته همانطور كه فرمودند نقصها زياد است. بعضى از نقصها را ما مىدانيم و بعضيها را نمىدانيم. بايد حتّى بگرديم نواقصى را كه هست پيدا كنيم و روزبهروز آن نواقص را برطرف كنيم. خوب، اينكه شما مىفرماييد، دشمنها دارند عليه شيعه