71فاطمه و حسن و حسين را جمع نمود و آنها را زير پارچهاى قرار داد؛ آنگاه عرض كرد:
پروردگارا! اينها اهل من هستند. امّسلمه مىگويد: عرض كردم: اى رسول خدا! مرا از آنان قرار ده. فرمود: تو از اهل منى. 1
جواب:
اولاً: روايت از حيث سند ضعيف است، زيرا اين مضمون از امسلمه در دو سند وارد شده است: در طريق اوّل - سند حاكم نيشابورى - عبداللّٰه بن عبداللّٰه وجود دارد كه عدۀ زيادى او را تضعيف كرده و مورد طعن قرار دادهاند. ابن معين مىگويد: حديثش نزد من ضعيف است. ابوحاتم مىگويد: حديثش نوشته مىشود، ولى به آن احتجاج نمىشود. ابنعدى مىگويد: برخى از رواياتى كه نقل مىكند منكر است، لذا از او متابعت نمىشود. 2
همچنين در سندش شريك بن عبداللّٰه وجود دارد كه در حقّ او جرح و تعديل رسيده است، درصورتى كه اگر جرح به جهت حسد يا دشمنى يا مخالفت در مذهب نباشد، مقدم بر تعديل است. و در مورد شريك بن عبداللّٰه از اين قبيل است. 3
طريق دوم: معروف به طريق ابنالمغازلى است و غير از شريك بن عبداللّٰه، انس بن عياض ليثى نيز در طريق آن قرار گرفته است كه او نيز از جرح سالم نمانده است. اگرچه برخى او را تعديل نمودهاند، ولذا وضعيت او همانند شريك بن عبداللّٰه است.
ثانياً: حديث امّسلمه همانند گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله است كه فرمود: «سلمان از ما اهلبيت است.» يعنى سلمان به جهت ايمان به ما و متابعت از دستورات ما گويا از ما اهلبيت است.
ثالثاً: اين دو روايت، از خود ام سلمه و ديگر همسران پيامبر صلى الله عليه و آله معارض دارد:
در روايتى امسلمه مىگويد: «آيا من از اهلبيتم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله در جواب مىفرمايد: راه