65مى‌گويند؛ مثل آن‌كه خداوند متعال دربارۀ پدر و مادر مى‌فرمايد: فَلاٰ تَقُلْ لَهُمٰا أُفٍّ. . . ¹؛ «به آنان اف نگوييد. . .» كه به طريق اولى دلالت دارد بر اين‌كه آنان را نزنيد و به قتل نرسانيد.

ج) براى تأكيد برخى از اوامر و نواهى گاهى جهت خاصى در نظر گرفته مى‌شود كه مقصود از آن، خود مكلف نيست، بلكه منظور افراد ديگرى هستند؛ براى نمونه، گاهى فرزندِ شخصيتى، مورد توجه خاص قرار مى‌گيرد و به او امر و نهى خاصّى مى‌شود، زيرا از خاندان بزرگى است كه داراى شأن و منزلت است و اگر فرزند و منسوب به آن خانواده، در ملأعام كار زشتى انجام دهد، مردم به آنان بدبين مى‌شوند.

نتيجه

خداوند در آيۀ تطهير ابتدا به همسران پيامبر صلى الله عليه و آله، كه وابسته به بيت شرف و منزلت‌اند، خطاب خاص كرده و آنان را به امورى چند به طور خصوص مكلف نموده است، اگرچه ديگران نيز در اين امور شريكند، ولى از آن‌جا كه آنان وابسته به خاندان بيت و شرف نبوى و اهل‌بيت عصمت و طهارت‌اند و گناهشان نزد مردم به اسم اين خاندان تمام و سبب بدبينى مردم به آنان مى‌شود، لذا به‌طور خصوص تكليف متوجه آنان شده است. ازهمين‌رو مى‌فرمايد: ارادۀ ما به اين تكاليف به دليل آن است كه پليدى از اهل‌بيت عليهم السلام دور گردد، اگرچه اين پليدى از جانب ديگران است كه همان همسران پيامبرند.

پاسخ به شبهات