101دلالت دارد بر اين‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در صدد است تا براى بعد از خود مرجعى دينى معيّن كند، كه عهده دار وظايف او تا روز قيامت گردد. مى‌دانيم كه جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله در اداىِ وظايف، همانند خود حضرت بايد از عصمت برخوردار باشد.

ج) پيامبر صلى الله عليه و آله طبق حديث مسلم، قرآن را اين‌گونه توصيف مى‌كند: در آن هدايت و نور است و آن به مثابۀ ريسمانى است كه هر كس به آن چنگ زند بر هدايت واقعى است و هر كس كه آن را رها سازد بر ضلالت است. همين حكم براى عترتى است كه مقرون به كتاب خدا و عِدل آن شده است.

د) طبق روايت احمد بن حنبل، حضرت فرمود: «لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض» تعبير به «لن» تصريح به جدا نشدن قرآن و عترت از يكديگر تا روز قيامت است. و عدم افتراق كنايه از مخالفت نكردن - ولو سهوى - عترت با هيچ يك از تعليمات قرآن است و اين معنا تنها با عصمت اهل‌بيت عليهم السلام تناسب دارد. و اگر در مواردى اهل بيت خطاكار باشند، قطعاً از قرآن جدا شده‌اند، زيرا در قرآن هيچ‌گونه خطا و سهوى وجود ندارد.

ه‍) در برخى از روايات ثقلين دربارۀ قرآن مى‌خوانيم: «حبل ممدود من السماء الى الارض؛ قرآن ريسمانى كشيده شده از آسمان به سوى زمين است.» آسمان محلّ نزول رحمت است. از همين رو امر شده كه دست‌ها را هنگام دعا به سوى آسمان بالا بريم. قرآن مانند ريسمان و حلقۀ وصلى بين خدا و بندگان است، هركس به آن تمسك كند به طور حتم از سرچشمه زلال معارف الهى بهره‌مند شده است. عترت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز اين طور است. هر كس به آنان اقتدا كرده و از آنان اطاعت كند به منبع فيض و كمال مطلق رسيده و به سعادت دنيا و آخرت واصل شده است و اين مستلزم عصمت اهل‌بيت، همانند قرآن است.

و) در روايت ترمذى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده: «فانظروا بم تخلّفو نى فيهما؛ نظر و تأمل كنيد كه چگونه حقّ مرا در مورد اين دو جانشين مراعات خواهيد كرد.» اين تعبير به تنهايى دلالت بر لزومِ اطاعت آن دو به طور مطلق دارد و لذا با عصمت سازگار است.

ز) در غالب روايات آمده است: «ما إن أخذتم بهما لن تضلّوا» كه با «لن» به كار