75على عليه السلام است مقابله كند كه در آن واقعه افراد زيادى كشته شدند. 1
7 - در سال 40، بُسر بن أرطاة را با لشكرى به سوى مكه و مدينه و يمن فرستاد او هنگامى كه به مدينه رسيد، عبيداللّٰه بن عباس كه عامل مدينه از طرف امام على عليه السلام بود، از آنجا فرار كرده و در كوفه به حضرت ملحق شد ولى بُسر هر دو فرزند او را به شهادت رسانيد. 2
يكى ديگر از مناطقى كه سر راه «بُسر» مورد غارت قرار گرفت منطقهاى بود كه گروهى از قبيلۀ همدان و شيعيان حضرت على عليه السلام در آنجا سكونت داشتند. بُسر با حركتى غافلگيرانه به آنها حمله كرد. بسيارى از مردان را كشت، و تعدادى از زنان و فرزندان آنان را به اسارت برد. و اين اولين بار بود كه زنان و كودكان مسلمين به اسارت برده مىشدند. 3
مسعودى در مورد بسر بن ارطاة مىگويد: «او افرادى از خزاعه و همدان و گروهى را كه معروف به «الانباء» از نژاد ايرانيان مقيم يمن بودند كشت. و هركسى را كه مشاهده مىكرد ميل به على دارد يا هواى او را در سر دارد، مىكشت.» 4
ابن ابىالحديد مىگويد: «بُسر به طرف اهل حسبان كه همگى از شيعيان على عليه السلام بودند، آمد و با آنان سخت درگير شد و بهطور فجيعى آنان را به قتل رسانيد. و از آنجا به طرف صنعا آمد و در آنجا صد نفر از پيرمردان را كه اصالتاً از فارس بودند كشت، تنها به جرم اينكه دو فرزند عبيداللّٰه بن عباس در خانۀ يكى از زنان آنان مخفى شده است. و بُسر در حملههايش حدود سىهزار نفر را به قتل رساند و عدّهاى را نيز در آتش سوزاند.» 5
او نيز مىنويسد: «معاويه در نامهاى به تمام كارگزارانش نوشت: به هيچيك از