414 خداوند است و امر فرموده كه جز آن ذات يكتا كسى را نپرستيد.»

ديگرى، حاكميّت در تكوين؛ آن جا كه مى‌فرمايد: مٰا عِنْدِي مٰا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ ؛ ¹«عذابى كه شما به آن تعجيل داريد به دست من نيست، فرمان جز براى خدا نخواهد بود.»

علامۀ طباطبائى رحمه الله مى‌فرمايد: «از آن جا كه تأثير از آنِ خداوند متعال است، حكمى كه نوعى از تأثير و جعل است نيز از آنِ اوست، خواه آن حكم در حقايق تكوينى باشد يا در شرايع وضعى و اعتبارى و اين معنا به آيات قرآن تأييد مى‌شود؛ آن جا كه مى‌فرمايد:

إِنِ الْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ ، أَلاٰ لَهُ الْحُكْمُ ، لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولىٰ وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ ، وَ اللّٰهُ يَحْكُمُ لاٰ مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ از اين آيات استفاده مى‌شود كه اگر براى غير خدا حكمى هست بايد بعد از حكم خداوند و به اذن او باشد و هرگز با اراده و مشيّت او منافاتى نداشته باشد...». ²

ابوالأعلى مودودى نيز مى‌گويد: «حاكميت تنها براى خداوند است و تنها حاكم حقيقى اوست. با همين فرض است كه نظام اسلامى داخل در نظام دموكراسى نيست، بلكه حكومتى الهى مى‌باشد...». ³

3 - قرآن و نصب امام

با مراجعه و تدبّر در آيات قرآن پى مى‌بريم كه امامت و حكومت به امر خداوند است و به هر كس كه صلاح بداند واگذار مى‌كند.

خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً؛ ⁴«به ياد آر آن هنگامى كه خداوند ابراهيم را به امورى چند امتحان فرمود و همه را به جاى آورد. خدا بدو گفت: من تو را به پيشوايى خلق برگزيدم... .»