229براى خداوند از قبل معلوم بوده است و در واقع و نفس الأمر، آن حكم به صورت موقت تشريع شده، ولى در ظاهر خطاب شرعى به صورت مطلق آمده است و انسان گمان مىكند آن حكم، ابدى است. با آمدن حكمِ ناسخ، به خطاى خود واقف مىگردد. بدا در قلمرو تكوين نيز همين گونه است.
بدين ترتيب روشن شد كه نزاع در مسئلۀ بدا، لفظى است، زيرا منكران بدا چيزى را انكار مىكنند كه طرف داران آن بدان معتقد نيستند، زيرا منكران به اين دليل بدا را انكار كردهاند كه مستلزم تغيير در علم الهى مىگردد، 1 ولى اين مطلب لازمۀ بدا در مورد انسان است، نه به معنايى كه در روايات ائمۀ طاهرين عليه السلام بيان شده و علماى اماميه به آن اعتقاد دارند چنان كه تفصيل آن گذشت.