209خواهند ديد، همان گونه كه ماه را در شب چهارده مى‌بينيم.» ¹

عبدالعزيز بن باز مفتى آل‌سعود در عصر خود مى‌گويد: «كسى كه منكر رؤيت خداوند متعال در آخرت است، پشت سرش نمى‌توان نماز گزارد و او نزد اهل سنت و جماعت كافر است.» ²

هم‌چنين البانى در تعليقۀ خود بر كتاب العقيدة الطحاوية ³ از برخى از مشبّهه نقل كرده و تأييد مى‌كند: كسى كه معتقد به رؤيت خداوند باشد، ولى نه در جهت خاص، بايد به عقل خود مراجعه كند؛ يعنى مشكلى در عقل خود دارد.

ادلۀ اماميه و معتزله بر نفى رؤيت

شيعۀ اماميه و معتزله كه معتقد به نفى رؤيت به ديدۀ ظاهرى هستند، به چند دليل عقلى و نقلى، همچنين قرآنى و حديثى تمسك كرده‌اند كه به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

الف) دليل عقلى

هر عاقلى مى‌داند كه ديدن با چشم امكان ندارد، مگر آنكه شىء مرئى در جهت و مكان خاصى مقابل بيننده قرار گيرد و اين مسأله در مورد همۀ اين امور در خداوند متعال محال است. ⁴

ب) دليل نقلى قرآنى

1 - خداوند مى‌فرمايد: لاٰ تُدْرِكُهُ الْأَبْصٰارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصٰارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ؛ ⁵«او را هيچ چشمى درك نمى‌كند و حال آن كه او بينندگان را مشاهده مى‌كند و او