177

رأى ابن تيميه و احمد بن حنبل در تبرك:

ابن تيميه در كتاب اقتضاء الصراط المستقيم نقل مى‌كند: «احمد بن حنبل و غير او اجازه داده‌اند تا انسان منبر و جا دستى پيامبر صلى الله عليه و آله را بر روى منبر براى تبرك مسح نمايد، ولى مسح قبر آن حضرت را رخصت نداده‌اند. ولى برخى ديگر از اصحاب ما روايتى از احمد نقل كرده كه مسح قبر پيامبر صلى الله عليه و آله را نيز جايز شمرده است.

ب) تبرك صحابه و تابعين به آثار پيامبر صلى الله عليه و آله بعد از وفاتش

بخارى در صحيح بابى را به اين مضمون ذكر كرده است. «آنچه از زره، عصا، شمشير، ظرف، انگشتر و... مو، كفش و... از چيزهايى كه صحابه و ديگران به آنها بعد از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله تبرك مى‌جستند.» ¹

1 - نقل است كه معاويه هنگام وفات وصيت كرد كه با پيراهن، شلوار، قبا و مقدارى از موى پيامبر صلى الله عليه و آله دفن شود. ²

2 - عمر بن عبدالعزيز هنگام وفاتش دستور داد: مو و ناخنى از پيامبر صلى الله عليه و آله را آورده و در كفنش قرار دهند. ³

3 - ابن سعد مى‌گويد: در حنوط انس بن مالك، كيسه‌اى از مشك و مويى از موهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله را قرار دادند. ⁴

4 - ابن سيرين مى‌گويد: به عبيده گفتم: نزد ما مقدارى از موى پيامبر صلى الله عليه و آله از طرف انس يا اهل او باقى مانده كه براى من محبوب‌تر است از دنيا و آخرت. ⁵

5 - صفيه مى‌گويد: هرگاه عمر بر ما وارد مى‌شد دستور مى‌داد تا كاسه‌اى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد ما بود به او دهيم، سپس آن را از آب زمزم پر مى‌نمود و از آن