145
ايمان و كفر
اصطلاحِ كفر و كافر از واژگانِ پركاربردِ وهابيون است. اينان هرگاه عقايد مسلمانى را قبول نداشته باشند، به كفر و زندقه و ارتداد نسبت داده و او را نهتنها از اسلام خارج مىكنند، بلكه از مشركان جاهليت نيز بدتر مىدانند. اين عمل باعث اختلاف و تشتّت فراوانى بين مسلمانان شده و سبب درگيرى و قتل و غارت بين آنان گرديده است، از اينرو جا دارد كه واژۀ كفر و ضد آن؛ يعنى ايمان را بهخوبى ريشهيابى كنيم.
ايمان در لغت و اصطلاح
خليل بن احمد مىگويد: ايمان يعنى تصديق نمودن و مؤمن يعنى تصديقكننده. و اصل آن از مادۀ «أمن» ضد خوف است. 1
از كلمات ابن منظور در «لسان العرب» استفاده مىشود كه ايمان دو استعمال دارد:
يكى ضدّ كفر، و ديگرى تصديق، ضدّ تكذيب. 2
و در اصطلاح: ايمان بهمعناى تصديق قلبى است با اقرار به زبان، ولى عمل جزء آن نيست، بلكه شرط كمال ايمان است.