125
ميزان در توحيد و شرك
وهابيون با ديدگاه خاصى كه در ميزان شرك و توحيد دارند، بسيارى از اعمال مسلمين از قبيل تبرك، استعانت از ارواح اولياى الهى و... را شرك مىدانند، و عاملان به آن را مشرك مىخوانند، و به تبع آن، خونشان را به هدر دانسته و اموالشان را نيز حلال مىشمرند. آنان تا آن جا پيش مىروند كه ذبيحۀ آنان را حرام مىدانند. ولى در مقابل، مسلمانان عالم با مبانى خاصى كه از راه عقل و قرآن و روايات معتبر كسب كردهاند اين مصاديق و اعمال را نه تنها شرك ندانسته بلكه مستحب و در راستاى توحيد مىدانند. در اين جا به بررسى موضوع فوق مىپردازيم:
فتاواى وهابيون در مصاديق شرك
1 - شيخ عبد العزيز بن باز، مفتى وهابيون در عصر خود مىگويد: «دعا از مصاديق عبادت است، و هر كس در هر بقعهاى از بقعههاى زمين بگويد: يا رسول اللّٰه، يا نبى اللّٰه، يا محمّد به فرياد من برس، مرا درياب، مرا يارى كن، مرا شفا بده، امّتت را يارى كن، بيماران را شفا بده، گمراهان را هدايت فرما يا امثال اينها، با گفتن اين جملهها براى خدا شريك در عبادت قرار داده و در حقيقت پيامبر صلى الله عليه و آله را عبادت نموده است...» 1