117
فرقۀ ناجيه
يكى از مشكلاتى كه هر دين و آيينى با آن مواجه است، مسئلۀ انشعاب در آن دين است؛ زيرا هركس، يا گروهى برداشت خاص از آن دين، در سطح كلّى دارند، كه نتيجه آن پديدآمدن فرقهها و مذهبهاى مختلف در آن دين است. يهوديان به فرقههايى از قبيل صدوقيان و فريسيان و فرقههاى ديگر متفرق شدند. در مسيحيّت نيز فرقههايى از قبيل كاتوليك، ارتدكس و پروتستان پديد آمد.
در اسلام نيز به نصّ پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بيش از امتهاى پيشين فرقهها و مذهبها پديد آمد. واز آنجا كه مىدانيم: از ميان مذهبها كه برداشتهاى مختلف از يك دين است، تنها يك برداشت صحيح است و بقيه باطل، لذا هر مذهب درصدد آن است كه مذهب خود را عين اسلام ناب، و به تعبير ديگر عين دين بداند.
لذا برآنيم كه مذهب حق در بين مذاهب اسلامى، و به تعبير روايى «فرقۀ ناجيه» جستوجو مىكنيم.
امّت هفتاد و سه فرقه
صاحبان صحاح و مسندها و مؤلفانِ در ملل و نحل، از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل كردهاند