199غضبم پيشى دارد.
(و قال ابو جعفر صلوات اللّٰه عليه ليلة الجمعة ليلة غرّاء و يومها يوم ازهر و ليس على وجه الارض يوم تغرب فيه الشّمس اكثر معتقا من النّار من يوم الجمعة و من مات يوم الجمعة كتب 1له براءة من عذاب القبر و من مات يوم الجمعة اعتق من النّار)
و شيخان بسند صحيح از جابر روايت كرده‌اند كه سؤال كردند از حضرت امام محمد باقر صلوات اللّٰه عليه از روز جمعه و شب جمعه پس آن حضرت فرمودند كه شب جمعه شبى است نورانى و روزش روزيست منور و نيست بر روى زمين روزى كه آفتاب در آن روز فرو رود كه حق سبحانه و تعالى در آن روز بيشتر از روز جمعه از آتش دوزخ آزاد كند و در كافى و تهذيب به جاى معتقا معافى است و در هر دو چنين است كه
من مات يوم الجمعة عارفا بحقّ اهل هذا البيت كتب اللّٰه له براءة من النّار و براءة من عذاب القبر و من مات ليلة الجمعة اعتق من النّار. و حذف آن و تغيير شب بروز ممكن است كه از نساخ باشد يا حديثى ديگر باشد و در هر دو واو در اول اين كلام نيست و نبودنش بهتر است كه بيان سابق باشد يعنى هر كه در روز جمعه بميرد و عارف باشد بحق اهل البيت يعنى شيعه اثنا عشرى باشد حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهت او براءتى يعنى بيزارى و خلاصى از آتش دوزخ و بيزارى از عذاب قبر و هر كه در شب جمعه بميرد او را از آتش دوزخ آزاد كنند يعنى جميع گناهانش را بيامرزند و حديث اصبغ بن نباته در باب نماز جمعه خواهد آمد.
[هر ميتى كه مردن او را نزديك مى‌شود حق سبحانه و تعالى به او باز مى‌دهد از بصيرت و شنوايى و عقل]
(و قال الصّادق صلوات اللّٰه عليه ما من ميّت 2تحضره الوفاة الاّ